crispy
پروکسی معمولاً مسیر ترافیک را برای یک مرورگر یا یک برنامه عوض میکند، اما VPN همه ترافیک دستگاه را از یک تونل رمزنگاریشده عبور میدهد. اگر بین VPN و پروکسی مردد هستید، پاسخ درست به این بستگی دارد که فقط یک مرورگر را میخواهید جدا کنید یا برای کل دستگاه به حریم خصوصی بیشتری نیاز دارید.
هر دو ابزار می‌توانند IPیی که سایت‌ها می‌بینند را تغییر دهند. تفاوت اصلی در رمزنگاری، پوشش برنامهها، پایداری و این است که ترافیک خود را به چه کسی می‌سپارید.
پروکسی در برابر VPN چیست؟
پروکسی یک واسطه است. درخواست شما اول به سرور پروکسی می‌رسد، بعد پروکسی صفحه یا سرویس را برایتان می‌گیرد. برای سایت مقصد، درخواست از IP همان پروکسی دیده میشود، نه IP اصلی شما.
همین ایده ساده، چند ابزار متفاوت را شامل میشود. پروکسی مرورگر ممکن است فقط روی یک مرورگر اثر بگذارد. پروکسی سطح برنامه شاید فقط داخل یک اپ کار کند. پروکسی وب هم سایتی است که آدرس را داخل آن می‌گذارید و صفحه را از همان‌جا می‌بینید. بعضی پروکسیها بین شما و خود پروکسی رمزنگاری دارند، اما خیلی از پروکسی‌های ساده، فراتر از چیزی که خود سایت از طریق HTTPS فراهم میکند، محافظت اضافه‌ای نمی‌دهند.
VPN یا شبکه خصوصی مجازی، یک تونل رمزنگاریشده بین دستگاه شما و سرور VPN می‌سازد. بعد از اتصال، ترافیک شبکه از همان تونل عبور میکند و سایت‌ها یا سرویس‌ها به‌جای IP اینترنت خانه، محل کار، دیتای موبایل یا هتل، IP سرور VPN را می‌بینند. اگر دنبال توضیح فنی‌تر هستید، مقاله VPN چیست را بخوانید.
فرق عملی، دامنه پوشش است. پروکسی معمولاً محدودتر است. VPN معمولاً کل دستگاه را پوشش میدهد. وقتی مردم VPN و پروکسی را مقایسه می‌کنند، اغلب دارند میان یک میان‌بر برای یک مرورگر و یک ابزار کامل‌تر برای حریم خصوصی کل دستگاه انتخاب می‌کنند.
آیا پروکسی همان VPN است؟
نه، پروکسی VPN نیست. این دو ممکن است شبیه به‌نظر برسند چون هر دو می‌توانند ترافیک را از یک سرور دیگر عبور دهند و IPیی را که سایت می‌بیند عوض کنند. اما برای سطح متفاوتی از حفاظت ساخته شده‌اند.
پروکسی معمولی برای کل دستگاه یک تونل رمزنگاریشده کامل نمی‌سازد. ممکن است فقط در یک مرورگر یا یک برنامه کار کند و بقیه برنامهها همچنان از اتصال عادی شما استفاده کنند. یعنی ایمیل، لانچر بازی، اپ بکاپ ابری، به‌روزرسانی نرم‌افزار یا پیام‌رسان شما شاید اصلاً پوشش داده نشوند.
اپ VPN برای عبور دادن ترافیک شبکه دستگاه از یک تونل امن طراحی شده است. در اپ‌های Crispy VPN، این تونل روی همه سرورها با WireGuard اجرا میشود. WireGuard یک پروتکل مدرن با کدبیس کوچک، عملکرد خوب و مصرف باتری مناسب روی موبایل است. توضیح بیشتر را در راهنمای WireGuard چیست ببینید.
یک همپوشانی مهم وجود دارد: افزونه‌های مرورگر. افزونه‌های Crispy VPN برای Chrome، Edge و Firefox به‌صورت یک پروکسی HTTPS رمزنگاریشده برای همان مرورگر عمل می‌کنند. این مدل وقتی خوب است که فقط بخواهید ترافیک مرورگر از مسیر محافظت‌شده عبور کند. اپ‌های Crispy VPN برای iPhone، iPad، Mac، Windows، Linux، Android، Apple TV و Android TV / Google TV گزینه کامل VPN برای دستگاه هستند.
پروکسی وب در برابر VPN: مقایسه کاربردی
پروکسی وب میتواند راحت باشد. سایت پروکسی را باز می‌کنید، یک URL می‌زنید و صفحه برایتان لود میشود. معمولاً چیزی هم برای نصب ندارید. اما همین راحتی، یکی از دلایل ضعیف‌تر بودن آن نسبت به VPN است.
پروکسی وب معمولاً فقط داخل همان صفحه‌ای که فراهم میکند کار میکند. ممکن است لاگین‌ها، ویدئوها، اسکریپت‌ها، آپلود فایل یا وب‌اپ‌های مدرن را به‌هم بزند. همچنین ترافیک تبهای دیگر مرورگر را پوشش نمی‌دهد مگر اینکه آن‌ها هم از همان صفحه پروکسی باز شوند، و برای برنامههای دیگر دستگاه هم هیچ کاری نمی‌کند.
VPN رویکردی سرهم‌بندی‌شده ندارد. اپ را نصب می‌کنید، وارد می‌شوید، یک لوکیشن انتخاب می‌کنید و وصل می‌شوید. از آن‌جا به بعد، ترافیکی که تحت پوشش است تا زمان قطع اتصال از تونل VPN عبور میکند. اپ‌های Crispy VPN از طریق صفحه دانلود برای پلتفرم‌های اصلی دسکتاپ، موبایل و تلویزیون در دسترس هستند.
- پوشش: پروکسی وب معمولاً فقط یک نشست وب را پوشش میدهد. پروکسی مرورگر، یک مرورگر را پوشش میدهد. اپ VPN ترافیک دستگاه را پوشش میدهد، البته طبق رفتار عادی سیستم‌عامل و برنامهها.
- رمزنگاری: پروکسی ساده ممکن است اتصال شما تا خود پروکسی را رمزنگاری نکند. VPN تونل بین دستگاه و سرور VPN را رمزنگاری میکند.
- راه‌اندازی: پروکسی وب سریع باز میشود. VPN به اپ یا تنظیمات سیستم نیاز دارد، اما بعد از نصب، پایدارتر و منظم‌تر می‌ماند.
- برنامههای محافظت‌شده: پروکسی وب برنامههای جداگانه را پوشش نمی‌دهد. اپ VPN میتواند هم ترافیک مرورگر و هم ترافیک غیرمرورگری دستگاه را پوشش دهد.
- قابلیت اطمینان: پروکسی‌های رایگان وب اغلب با سایت‌های پیچیده مشکل دارند. VPN برای وب‌گردی روزمره، وایفای عمومی، پیام‌رسانی، ایمیل و سفر مناسب‌تر است.
- اعتماد به سرویس: در هر پروکسی یا VPN، به اپراتور سرویس اعتماد می‌کنید. VPN بدون لاگ فعالیت و با سیاست روشن، برای حریم خصوصی از پروکسی رایگان ناشناس بهتر است.
- کنترل: پروکسی ممکن است برای یک کار خاص مفید باشد. VPN کنترل گستردهتری میدهد، مخصوصاً اگر با تنظیماتی مثل kill switch همراه باشد.
پروکسی یا VPN، برای چه موقعیتی کدام بهتر است؟
انتخاب بهتر به این بستگی دارد که چه چیزی را میخواهید محافظت کنید. اگر فقط به یک مسیر متفاوت برای یک مرورگر نیاز دارید، پروکسی میتواند کافی باشد. اگر میخواهید اتصال دستگاه را روی وایفای عمومی محافظت کنید یا نخواهید IP شبکه‌تان در چند برنامه لو برود، VPN انتخاب درست‌تری است.
وقتی کار محدود است، پروکسی کافی است
پروکسی مرورگر وقتی منطقی است که فقط بخواهید ترافیک همان مرورگر از یک مسیر دیگر برود. مثلاً شاید بخواهید جلسۀ کاری مرورگر را از بقیه برنامههای همان دستگاه جدا کنید. در چنین حالتی، نصب یک VPN کامل برای همه برنامهها ممکن است بیش از نیاز شما باشد.
افزونه‌های مرورگر Crispy VPN دقیقاً برای همین سناریوی محدود مناسب‌اند. این افزونه‌ها یک پروکسی HTTPS رمزنگاریشده برای Chrome، Edge و Firefox هستند، پس ترافیک داخل همان محیط افزونه را محافظت می‌کنند. این با اجرای اپ کامل VPN برای کل دستگاه یکی نیست.
وقتی خود اتصال مهم است، VPN بهتر است
اگر روی وایفای هتل، وایفای فرودگاه، شبکه اشتراکی شرکت یا هر شبکه‌ای هستید که کاملاً به آن اعتماد ندارید، VPN انتخاب بهتر است. VPN ترافیک بین دستگاه شما و سرور VPN را رمزنگاری میکند و کمک میکند شبکه محلی نتواند جزئیات مرور و اتصال برنامهها را فراتر از اینکه از VPN استفاده می‌کنید، ببیند.
VPN همچنین وقتی بهتر است که بخواهید یک تنظیم، چند برنامه را پوشش دهد. روی لپ‌تاپ، این میتواند مرورگر، ایمیل، چت و سرویس‌های پس‌زمینه را شامل شود. روی گوشی، ممکن است شامل برنامه‌هایی باشد که اصلاً از مرورگر استفاده نمی‌کنند.
- ببینید دقیقاً چه چیزی باید پوشش داده شود. اگر فقط یک مرورگر است، پروکسی مرورگر ممکن است کافی باشد. اگر چند برنامه هستند، VPN بگیرید.
- بررسی کنید رمزنگاری لازم هست یا نه. برای شبکه عمومی یا اشتراکی، VPN را ترجیح دهید.
- ریسک لاگین را جدی بگیرید. اطلاعات حساس را داخل پروکسی وب ناشناس وارد نکنید.
- به نشت ترافیک فکر کنید. اگر نباید برنامههای دیگر از اتصال عادی شما استفاده کنند، VPN با تنظیمات درست لازم است.
- اتصال را تست کنید. بعد از اتصال، IP قابل‌مشاهده را چک کنید و مطمئن شوید مسیر درست کار میکند.
اگر تازه میخواهید شروع کنید، راهنمای چطور از VPN استفاده کنیم مراحل پایه را توضیح میدهد.
ریسک‌های پروکسی وب رایگان
پروکسی وب رایگان وسوسه‌کننده است، چون فوری باز میشود. مشکل این است که همین دسترسی فوری، اغلب با مالکیت نامشخص، تبلیغات سنگین، امنیت ضعیف و مسئولیت‌پذیری کم همراه است.
اپراتور پروکسی میتواند درخواست‌هایی را که از سرویسش عبور می‌کنند ببیند، مگر اینکه آن درخواست‌ها به شکلی از HTTPS محافظت شوند که پروکسی نتواند در آن دست ببرد. حتی در آن حالت هم ممکن است متادیتا، مثل سایت‌هایی که تلاش می‌کنید باز کنید، قابل مشاهده باشد. اگر پروکسی از شما بخواهد وارد حساب شوید، فایل آپلود کنید، گواهی نصب کنید یا اسکریپت اجرا کنید، ریسک سریع بالا می‌رود.
مشکلات رایج پروکسی‌های وب رایگان شامل این‌هاست:
- سیاست حریم خصوصی شفاف ندارند: شاید ندانید چه کسی سرویس را اداره میکند یا چه چیزهایی نگه می‌دارد.
- رمزنگاری ضعیف یا بدون رمزنگاری: بعضی پروکسیها اتصال بین شما و خود پروکسی را امن نمی‌کنند.
- تزریق تبلیغ یا اسکریپت: پروکسی وب میتواند صفحاتی را که از آن عبور می‌کنند تغییر دهد، مخصوصاً وقتی صفحه‌ها درست محافظت نشده‌اند.
- خراب شدن ویژگی‌های امنیتی: ورودها، احراز هویت دومرحله‌ای، دانلودها و صفحات پرداخت ممکن است غیرقابل‌پیش‌بینی رفتار کنند.
- در معرض قرار گرفتن اطلاعات ورود: نباید رمز، اطلاعات پرداخت یا پیام خصوصی را داخل صفحه یک پروکسی ناشناس تایپ کنید.
- عملکرد ناپایدار: پروکسی‌های رایگان معمولاً کند، شلوغ یا توسط سایت‌ها بلاک می‌شوند، چون افراد زیادی از همان سرورها استفاده می‌کنند.
VPN پولی لزوماً بی‌نقص نیست، اما رابطه سرویس شفاف‌تری دارد. Crispy VPN یک سرویس پولی بدون پلن رایگان است و هر اشتراک تا ۱۰ دستگاه را پوشش میدهد. قیمت‌ها ۵.۹۹ دلار در ماه یا ۳۵.۸۸ دلار در سال هستند، یعنی ۲.۹۹ دلار در ماه، و برای همه پلن‌ها ۳۰ روز ضمانت بازگشت وجه وجود دارد. این‌جا هزینه مهم است، چون سرویسی که مدل درآمدی روشن ندارد ممکن است از توجه، داده، تبلیغات یا چیزهای کم‌شفاف‌تر پول دربیاورد. برای مقایسه جزئی‌تر، مطلب VPN رایگان در برابر VPN پولی را ببینید.
VPN چه کاری را بهتر از پروکسی انجام میدهد؟
مزیت اصلی VPN، پوشش رمزنگاریشده و منظم است. به‌جای اینکه برای هر برنامه جداگانه تنظیم کنید یا به یک سایت پروکسی تکیه کنید، یک‌بار وصل می‌شوید و ترافیک تحت پوشش دستگاه را از تونل VPN می‌فرستید.
این موضوع بیشتر در سه جا اهمیت دارد: شبکه عمومی، پوشش برنامهها و کنترل اتصال.
حفاظت در وایفای عمومی
روی وایفای اشتراکی، نباید به شبکه محلی اعتماد کرد. VPN با رمزنگاری ترافیک بین دستگاه و سرور VPN، چیزی را که شبکه محلی میتواند ببیند کمتر میکند. این کار سایت ناامن را امن نمی‌کند، اما مسیر اتصال را نسبت به شنود نزدیک، بهتر از یک پروکسی ساده محافظت میکند.
پوشش کل دستگاه
بسیاری از مشکلات حریم خصوصی فقط مربوط به مرورگر نیستند. برنامهها آپدیت می‌گیرند، فایل سینک می‌کنند، تصویر لود می‌کنند، نوتیفیکیشن می‌فرستند و در پس‌زمینه وصل می‌شوند. پروکسی مرورگر چنین چیزی را پوشش نمی‌دهد. اپ VPN برای پوشش گسترده‌تر دستگاه طراحی شده است.
رفتار امنتر در قطع اتصال
بعضی اپ‌های VPN یک kill switch دارند که اگر اتصال VPN قطع شد، ترافیک را متوقف میکند. Crispy VPN روی iPhone و iPad، Mac، Windows، Linux و افزونه‌های مرورگر، kill switch اختیاری دارد. روی Windows، حالت اختیاری Lockdown هم وجود دارد. در Android، از تنظیمات سیستمی Always-on VPN و Block connections without VPN استفاده میشود. اپ‌های تلویزیون kill switch ندارند، پس نباید روی آن‌ها برای جلوگیری از نشت در زمان قطع اتصال حساب کرد.
محدودیت‌ها هم مهم‌اند. VPN شما را ناشناس نمی‌کند. خودش جلوی بدافزار یا فیشینگ را نمی‌گیرد. همچنین اگر وارد حسابی شوید، کوکی‌های رهگیری را قبول کنید یا از همان حساب در چند نشست استفاده کنید، سایت همچنان میتواند شما را تشخیص دهد. VPN مسیر اتصال را محافظت میکند و IPیی را که سایت‌ها می‌بینند عوض میکند، اما یک سیستم کامل حریم خصوصی یا امنیتی نیست.
چه زمانی پروکسی کافی است؟
پروکسی وقتی کافی است که کار محدود، کم‌ریسک و مخصوص مرورگر باشد. اگر فقط میخواهید یک مرورگر از مسیر دیگری استفاده کند و بقیه دستگاه روی اتصال عادی بماند، پروکسی مرورگر اغلب ابزار تمیزتری است.
مثلاً شاید بخواهید پروفایل مرورگر را از برنامههای دسکتاپ جدا کنید، ببینید یک سایت از موقعیت دیگری چه شکلی دیده میشود، یا یک مسیر کاری برای مرورگر داشته باشید بدون اینکه ترافیک تماس ویدئویی، دانلودها یا برنامههای دیگر تغییر کند. در این حالت‌ها، VPN کامل دستگاه ممکن است ضروری نباشد.
کنترل‌های سطح مرورگر هم می‌توانند مفید باشند وقتی رفتار تفکیکی میخواهید. افزونه‌های Crispy VPN قابلیت split tunneling بر اساس سایت دارند، یعنی می‌توانید تعیین کنید کدام سایت‌ها از مسیر افزونه بروند و کدام نه. اپ‌های iPhone و iPad هم split tunneling بر اساس سایت را تا ۲۰ سایت پشتیبانی می‌کنند، و Android split tunneling بر اساس برنامه دارد. این قابلیت در اپ‌های Mac، Windows، Linux و TV وجود ندارد. برای آشنایی بیشتر، می‌توانید split tunneling چیست را بخوانید.
فقط وقتی از پروکسی استفاده کنید که به ارائه‌دهنده اعتماد دارید و محدوده کار را می‌فهمید. اگر یک پروکسی وب رایگان باز کنید و اطلاعات حساب خصوصی را داخلش بزنید، دارید آن سرویس را در موقعیتی قدرتمند بین خودتان و سایت‌ها قرار می‌دهید. برای هر چیز حساس، یک اپ VPN معتبر یا یک افزونه مرورگر رمزنگاریشده، خط پایه امن‌تری است.
چطور بفهمیم پروکسی یا VPN کار میکند؟
بعد از اتصال، پایه‌ها را بررسی کنید. فقط چون یک آیکن در مرورگر یا نوار منو ظاهر شده، فرض نکنید همه‌چیز درست کار میکند.
- IP قابل‌مشاهده را چک کنید. قبل و بعد از اتصال، یک بررسی‌کننده IP باز کنید. برای دیدن آدرسی که سایت‌ها می‌توانند تشخیص دهند، از IP من چیست استفاده کنید.
- محدوده را تأیید کنید. اگر از پروکسی مرورگر استفاده می‌کنید، داخل همان مرورگر تست کنید و بعد در یک برنامه دیگر هم امتحان کنید. اگر فقط مرورگر IP را عوض کرده، طبیعی است.
- موقعیت انتخابی را تست کنید. مطمئن شوید IP قابل‌مشاهده تا حد لازم با لوکیشن سروری که انتخاب کرده‌اید هم‌خوانی دارد.
- برنامههای حساس را جداگانه چک کنید. اگر یک برنامه باید از مسیر محافظت‌شده استفاده کند، بعد از اتصال VPN آن را باز کنید و ببینید عادی کار میکند یا نه.
- تنظیمات kill switch را بررسی کنید. اگر هنگام قطع اتصال به بستن ترافیک نیاز دارید، در جاهایی که پشتیبانی میشود آن را روشن کنید. معمولاً به‌صورت پیش‌فرض خاموش است، چون بعضی کاربران اتصال را به بلاک شدن ترجیح می‌دهند.
اگر چیزی درست به‌نظر نمی‌رسد، قطع و وصل کنید، لوکیشن را عوض کنید یا اپ را دوباره اجرا کنید. پروکسی یا VPN باید قبل از اینکه به آن تکیه کنید، به‌سادگی قابل‌راستی‌آزمایی باشد.
